۰۸ بهمن ۱۳۸۸

جشنواره بیست و هشتم - 5

نمایش رویاهای کوچک به کارگردانی فرانچسکو دنیس از کشور ونزوئلا با نمایشی مبتنی بر حرکات زیبای بازیگرش . 

نکته جالب این نمایش عدم استقبال و حضور تماشاگران تئاتر بود . که فکر میکنم بیشتر مربوط است به نام کشور شرکت کننده و سیاستهای آن !

یاد کتابی افتادم از دکتر شریعتی به نام : بابا علی بچه های ما میفهمند . 

Maria [ ۲۰ بهمن ۱۳۹۱ ]

Essays like this are so ipmortnat to broadening people's horizons.


Auth [ ۲۰ بهمن ۱۳۹۱ ]

Fidnnig this post has answered my prayers


Lili [ ۰۹ بهمن ۱۳۸۸ ]

Wooooooooooooow واقعا عالیه...!


رمضان زاده [ ۰۸ بهمن ۱۳۸۸ ]

عجب بدنی داره این بازیگر. فوق العاده است. البته عکس هم خوبه ها . دستتون درد نکنه .


Golriz [ ۰۸ بهمن ۱۳۸۸ ]

زنده باد بچه های فهیم!


جزیره در کهکشان [ ۰۸ بهمن ۱۳۸۸ ]

سلام
خیلی دوست داشتم جای این پرنده ای بودم که پیچ پیچ زنان جلوی لنز شما چرخ زده ! بیشتر یاد سقط جنین افتادم ... بچه ای که تالاپ می افتد و مادری که به ریش بچه ی ناخواسته از دور .... از پس ذهن خود میخندد . . .خب کار راندیدم و مجبورم از کله ی خودم ماجرا در بیاورم . بار دیگر که عکس را نگاه میکنم یاد شیطان می افتم که دارد مثل اسپایدر من روی لبخن یک زندگی چنبره میاندازد و میخواهد خودش را مثل عشقه به آن بچسباند . . . یاد ننو می افتم و یاد بچگی و مادری که هیچ وقت بهم نخندید . . یاد بالانس و خوشی های کودکانه . . . یاد نخل می افتم و یاد انفجار بمبی که آدمیان را میپراند به هوا و بعد همه شان را تکه تکه شده به زمین و خاک تحویل میدهد . حالا ماجرای واقعی این عکس چیست خدا بداند .






میس شانزه لیزه


احسان عباسی [ ۰۸ بهمن ۱۳۸۸ ]

اول فکر کردم عکس ادیت داره (چیزی شبیه به مونتاژ!) اما بیشتر که دقت کردم دیدم اینطور نیست. این خیلی خوبه.


نام Name
ایمیل Email
سایت Website
پیغام Message
کد امنیتی : Security Code :
اگر تصویر نمایش داده نشده است و یا خوانا نیست، لطفا بر روی آن کلیک کنید تا عبارت جدیدی نمایش داده شود.
1606372